www.flickr.com
|
Buz gibi bir Mayıs içinde güneş geçen fotoğraflar olsun bu defa da...
Çok fazla söze gerek bırakmayan fotoğraflar olduğunu düşünüyorum.....Fotoğraflardaki canların kulakları çınlasın, haneleri neşe dolsun..
Dileklerimi de içimden diliyor ve en kısa zamanda ellerimizi çırpalım artık mutluluktan, hadi! diyorum.
Sevgiyle...
Zeynep Canon'a kavuştu.
Bu arada imac de tamir oldu.
Eylül'e bir sürü bozuk teknolojik aletle girip, neyse ki ilk haftasında hallettik hepsini. Canon'a söz verdim, bir daha ona gözüm gibi bakacağım ( her ne kadar gözlerim de bozuk olsa da )
Zeynep, kendine Sünger Bob Kare Pantalon Sweat Shirtu aldı.
Hayır, delirmedim. Panik yapmayın. Hem bu aldığım erkekler içinmiş. Mağazadakiler aaa smallu bile size büyük olur dediler, e olsun dedik, aldık :) çok komik oluyor giyince, yani istanbul'da üzerinde böyle komik bir sweat shirtle dolaşan birini görürseniz, o benim :)
Sonra bir de pantalon askısı olayı var..senelerdir kendime pantalon askısı arayıp durdum, yoktu..aa bu sene moda olmuş :) yani istemediğiniz kadar pantalon askısı bulabilirsiniz bayanlar :) erkeklere sözüm yok, onlara zaten bir sürü pantalon askısı vardı :)
Rock'n Coke festivaline gidenlere özendim, sonra kendimi yaşlı hissettim ama seneye Radiohead'in gelme ihtimali varmış, ben de gidicem :) olsun varsın, 18 eylül'de 30 olacağım, var mı bana yan bakan :)
Bu aralar biraz gerginim nedensiz yere...ama geçer herhalde...hem zaten Eylül sonu da yaklaşıyor hayırlısıyla...hayata sadece bir kere geldiğimi unutuyorum bazen, erteliyorum hep birşeyleri...size de oluyor mu bu??? haydi söz verelim...ertelemeyelim hiçbirşeyi....
Eeee Canon geldi ya, ev ahalisinin fotoğrafını çekmesem olmazdı : en üstte Hürrem'in uyku hali, mayışık, pür dikkat gibi çeşitli pozlarını görüyorsunuz...sonra Hürrem'in Annesinin (= Zeynep ) ıvır zıvırlarından bir parça :) ama bu aralar favori parçalar bunlar ne yapayım :)
Haftanın ortası geldi...
Gerisi çok güzel geçsin dilerim...
bugün tatildi.
30 Ağustos Zafer Bayramınız kutlu olsun. Sokaklarda bayraklar, her taraf pek güzeldi.
bugün tatildi diye dün gece arkadaşlarımı davet ettim. Çok hoş bir gece geçirdik, bolca güldük, eğlendik. Uzun zamandır böyle hoş bir akşam geçirmemiştim, kendime geldim denebilir.
..
artık istanbul'da havai fişek mevsimi bitiyor, rüzgarlar esmeye, yağmurlar camları tıklamaya başladı.
hürrem de artık daha mutlu, sıcaklar sona erecek, hayat normal düzenine geri dönecek diye.
artık geceleri daha uzun olacak, sonra bizler daha çok bilgisayar başında vakit geçirmeye başlayacağız..
çok fazla sonbahar ve Eylül tantanası yaptığımın farkındayım ama Eylül güzel sürprizlerle geliyor...bu ayın sonuna doğru sizinle paylaşacağım çok hoş bir olay var..benim bir çocukluk hayalimi gerçekleştirmemle ilgili...fingers crossed..
sonra bu ay içinde doğumgünüm var.
onu da kutlarız birlikte inşallah değil mi dostlar??
şimdi siz en güzel dileklerinizi dileyin...Eylül'e bütün o güzel dileklerle girelim...herşeyin en güzeli olsun bu Eylül. mutluluklar peşimizi bırakmasın :)
Unutmadan, size yine bir tavsiyede bulunmak istiyorum. Uzun zamandır ürün bittiği için satılmıyordu ama artık var : Yargıcı Hamam kokusu. Fiyatı da oldukça uygun; oyle parfum kadar kalıcı değil ama kocaman bir şişesi var ve öyle güzel kokuyor ki, tam mevsimlik, ben çok seviyorum! size de tavsiye edeyim dedim. Yargıcı Accessories ve diğer Yargıcı mağazalarında bulabilirsiniz :)
Bir adam var, Brezilya'da yaşayan, daha 32 yaşında bir genç adam.. Adı Djalma Reinaldo.
Kendisini keşfetmem Flickr Fotoğraf Dünyasini keşfetmemle aynı döneme denk geliyor. Hatta Zeynep'in Yeri Grubundaki arkadaslarimla paylasmistim Djalma'nin pastalarinin fotograflarini. O günden sonra da kendisinin adeta bir hayranı oldum. O da benim fotoğraflarımı beğendi, bir şekilde fotoğraf arkadaşı olduk. Ama onun fotoğraflarından daha önemli bir özelliği var : o da pasta süsleme konusundaki marifeti. Kendisi tam bir yetenek bana göre. Onunla yaptığımız sohbetlerde öğrendiğim kadarıyla, Djalma, pastaları evinde yapıyormuş ve müşteriler eve gelip, nasıl bir pasta istediklerini söylüyorlarmış ona, o da yapıyormuş. Daha yanlızca 1 yıl 4 ay olmuş bu işe kalkışalı! Brezilya'ya gidip bir kutlama yapmak isteyen varsa haberim olsun :) Bu işi ilerlettiği zaman düşünemiyorum neler çıkacağını ortaya! Sordum bu güzel süslemeleri ve pastaları internet sayfamda arkadaşlarımla paylaşabilir miyim diye, çok sevindi, elbette olur dedi...Kendisi zeynepinyeri.com adresini de ziyaret ediyor ama hicbirsey anlayamamaktan şikayetçi, fotoğraflara bakıyorum sadece diyor :)
Bakar mısınız şu pastalara!!!!!
Bunları nasıl yer insan?
Djalma, you are such a talented person and thanks for sharing these photos and your cakes with us! God Bless You!
Şimdi siz bu pastalara bakın, bakın...ben dalıp gidiyorum..biblo gibiler!!!
Istanbul yagmurlu, bol lodos ruzgarli bir haftasonu yasadi.
Zeynep de icindeki ruzgarlar dindiginden, Istanbul’a teslim etti kendini. Istanbul, iyi davrandi Zeynep’e, dertlestiler, sohbetler ettiler, gulustuler, dedikodular yaptilar, islandilar birlikte yagmurun altinda.
Bu haftasonu Zeynep’e Camille Claudel’in yasamini tekrar gozden gecirme ve o hayati Isabelle Adjani ve Gerard Depardieu’nun profesyonel oyunculuklariyla izleme, Ortakoy’un dalgali denizine bakma, House Café’de kucuk bir mola verme, Akmerkez’de alisveris cilginligi, Nisantasi ve Taksim’de bira ve sarap keyfi firsati verdi.
Sonra Zeynep, kapisina birakilmis bir not buldu...
“ Bazen biriyle karsilasirsin, kimi zaman sesini duyunca donup, kimmis diye baktiginda , ya da bir resmini gorup de ona bir iki satir birseyler yazdiginda. O zaman anlarsin ,o kisi senin icin gercekten ozel bir kisi olacaktir. Kelimeler cumlelere,cumleler hikayelere, hikayeler ortak anilara donusur kisa bir sure sonra.
Ayni anda, ayni seyleri düsünürsün bazen, bir sey yazdiginda bir sonrakini yazmaya baslarsin, yuzunde ufak bir gulumseme ,cunku zaten karsindakinin ne yazacagini bilirsin cogu zaman.
Ayni seyleri sevmek, ayni seylere ilgi duymak zorunda degilsindir surekli,zaten senin ondan alacagin ,seninle paylasacagi farkli seyler de vardir hep, olmalidir da, kimi zaman da bunlar uzerine tartismanin, sohbet etmenin tadina doyulmaz. Sevinirsin o zaman ,ortak bir yön kesfettiginde de.
Gunluk olaylar, apayri bir boyut kazanir,oturmak ,kalkmak,camdan bakmak,alisveris yapmak,yeni yerler görmek,müzk dinlemek.Bir sekilde onun gozu ile de gorursun bazi seyleri. Sanki yillardir taniyorsundur onu,”o olsaydi bunu severdi” dersin kendi kendine;bu onun en sevdigi yemek,gorse kesin cildirirdi; bu kitaplardan hep bahsederdi, bu radyoda calan sarki onun sevdigi sarkilardan biri degil mi? “
Zeynep, okudu, okudu, harfleri eline aldi, onlara yakindan bakti, kokladi. Harfler pek guzel kokuyordu. Tarcin gibi, sandal agaci gibi, hem uzak, hem yakin gibi kokuyordu...
Sozleri dusundu, bakislari, onun sesini.. Sukretti...ve hic bitmesin dedi...
Zeynep simdilerde “ sevemedim karagozlum “ dinliyor. Belkis Ozener’in sesinden. Bir keyifleniyor ki sormayin, kendini Turkan Soray zannediyor, Karagozlum filmindeki. Kadir Inanir da varmis gibi yapiyor karsisinda, Zeynep “ sevemedim karagozlum “ dinliyor, soyluyor, oynuyor.
Zeynep, bu haftasonu Sisli’den Nisantasi’na giderken bindigi taksilerden azar isitmedigi icin seviniyor, mesafeyi begenmemezlik eden taksi soforlerinden hoslanmiyor, protesto ediyor.
Zeynep, Yargici ve Mudo’nun yeni sezonunu takdir ediyor, onlari ayakta alkisliyor, boynuna butun kolyeleri asip, civil civil elbiseleri giyip oyle gezmek istiyor. Kendisine uzeri gullu, kokos ayakkabi aliyor, hadi yaz gelsin artik diyor ve herkese guzel mi guzel, renkli mi renkli bir hafta diliyor.
