Hosgeldiniz!

Mart hediyesi...

O her yerden topladığım, çakıl taşlarını uçurumlara bırakıp gittiğim uzak diyarlarda rüyama melekler geldi. 

' iyi ki attın, uzaklaştın o taşlardan, Zeynep ' dediler bana.

Hindistan, böyleydi : sen, biriktirdiklerini atıverip gittiysen, sevinirdi, melek gönderirdi rüyana...

Her köşe başında bir masal çıkarırdı karşına, herkesle tanışırdın, kucaklaşırdın, Jack fasulye ağacına çıkmadan gelir, sarılırdı sana....

Bıraktıysan o fenalıkları, kötülükleri....Hindistan kucak açardı sana....Hayal ettiğin renklerin ötesinde renkler hazırlardı sana....Onları masallar ve kokular ile süslerdi....

Sen, hep, hep, şükrederdin sonra, işte aynen böyle...

Hayat ne sıkıcıydı değil mi, oysa....

Ama sen, neden bulamazdın ki, o detayların içinde bir güzellik...Hayat hep devam mı edecekti ki...Ne sanırdın...Hep şikayet mi edecektin...

Kış resmen bitmişti.

Mart gelmişti. 

Hani o, gizemli, biraz sert, biraz uyumsuz Mart...Bu ömrümüzün kaçıncı Mart ayı olacaktı bilmiyorduk....Yine de, öfkelerimiz, hırslarımız, inatlarımız baş ucumuzda duruyordu....

Hep erteliyorduk. Hep ümit edip, hiçbirşey yapmıyorduk. Sonsuza kadar mı yaşayacaktık...

Cemreler kimbilir kaçıncı kez düşüyordu, biz öylece duruyorduk....

Ah, oysa onca masal dönüp duruyordu etrafta...Sabahları aynaya bile bakamıyorduk bazen...

Gökten üç elma belki hiç düşmeyecekti, ama biz o elmaları hep bekliyorduk....Onlar, muratlarına erecekti, biz çıkacaktık kerevetine...

Sizi bilmem, ama ben sanırım sonsuza kadar yaşamayacağım.

Mart geldi, hem de 2011'in Mart'ı.

Bence hoşgeldi, sabah kalkıp güzelce aynaya bakıp, selamlamalı kendimizi....

Hem ben Hindistan'dan bir sürü güzel ruh getirdim size, Mart hediyesi...

Zeynep yine düşüyor yollara...

Son 2 gidiş de Etiyopya'ya olunca, şimdi bavul hazırlarken, kafamda varışı hayal ederken, ister istemez gözümün önüne Addis Ababa geliyor, beni bekleyen Yonas ve gözlerimin dolması, kocaman sarılmamız aklıma geliyor...Yine karanlık olacak evet ben oraya varınca sağsalim - kısmetse.. , ama bu sefer Asya kıtasındaki ruh evime gidişim..Bu sefer biliyorum, Yonas yerine kollarını açıp bekleyen Hindistan beni...Koca bir yıl geçti, çok özledik birbirimizi...Hindistan çok özler sizi bir gittiniz mi, bu özlemini de size öyle bir hissettirir ki, durup durup aklınıza gelir, nereye gitseniz, başka diyarlarla aşka düşseniz de, hep çıkar karşınıza...Hindistan, size iyi gelir, sizi iyi eder, avucunun içine alır, okşar başınızı usul usul...Gitmeleri şenliklidir Hindistan'ın, öyle rengarenk olmak, cıvıldamak gerekir, başka türlü kabul etmez...

Ben de - işte - cıvıldamalardayım bu ara...

Üç vakte kadar - üç güne kadar, Allah yolumu açık etsin, gidiyorum...

Fotoğraflardan görüleceği üzere, seviniyorum.

Crocslarım, Canonlar, lensler, bir adet Moleskine, bir sürü ümit, bir sürü hayal ve dilekle birlikte yollara düşüyorum yine...

Hindistan, hazır mısın, bak yine ben geliyorum....Aç kollarını...

Yeni Delhi'den başlayıp, Mumbai'de sonlanacak, yaklaşık 15 günlük bir gidiş olacak bu seferki...Yine sokaklarda bir o yana, bir bu yana koşacağım, misafirliğe gideceğim, bir sürü King Fisher içip, nan yiyeceğim, yine aşka düşeceğim, yine bir sürü insan tanıyacağım, bir sürü bakış, bir sürü ruh takıp ardımsıra, size getireceğim..kısmetse...

Yolum açık olsun.

Şubat sonu görüşmek üzere, hoşçakalın....

 

6 yıl olmuş cancağzım...

Bir blog. Tesadüfen yolunuzun düştüğü, belki benimle bir yerlerde tanıştığınız için ziyaret ettiğiniz, belki öylesine baktığınız, belki sevgiyle, belki günübirlik, belki anlık..

Bir kadın. Elinde fotoğraf makinası, yollara düşen, ardısıra fotoğrafları sürükleyip getiren, bazen sevinen, bazen deliren, bazen üzülen bir kadın. Aklına düşmüş 6 yıl önce, demiş www yazısından sonra zeynepinyeri de yazalım, bizim evimiz olsun burası..Sonra bırakamamış, yazdıkça yazmış, fotoğraf çektikçe paylaşmış, gidememiş, sığınmış buraya...

Zeynepinyeri doğalı 6 yıl olmuş. İyi ki doğmuş. Seneler çok çabuk, çok heyecanlı, hep sizinle geçmiş...

Kadın sevmiş bazen, aşık olmuş, anlatmış, sevdalarını, acılarını, yaşadıklarını, yediklerini, içtiklerini, hayallerini...Belki tanımışsınız onu, belki hiç bilmemişsiniz...Belki sevmişsiniz onu, belki hiç yakın gelmemiş size...

Burası onun eviymiş aslında, siz de konuk olmuşsunuz, hoşgelmişsiniz her gelişinizde...Ayrılırken ardınızdan el sallamış, bir kova su dökmüş Zeynep, yine gelin - yine gelin de ' sizi üzen her neyse burada bitsin..' diye...

Edip Cansever ve Lale Müldür'le beklemiş sizi Zeynep...

Bazen bir şişe şarapla, bazen kocaman pamuk şekerlerle...

" Bakmalar görüyorum bütün gün türlü bakmalar

Pencere bakması, sabahlar bakması, yeşil otlar bakması

Hepsi de beni buluyorlar, hepsi de bir yağmur uysallığında

Gördüm suyunki yumuşak, gördüm ağacınki katı

Gördüm ama şey! gördüm ama nasıl! gördüm ama bu kadar göz!

Aynı bir gözler denizi, aynı bir o kadar canlı..

 

Bakmalar görüyorum gök ortası gibi karşımda

Bulutta göz, uçakta göz, derinlikte göz

....

Bakmalar görüyorum durmadan göz olan bakmalar

Başlama gözleri, çocuklu, masallı, sinemalı..

Okşama gözleri vardı, gel git eden parmaklarıma

Aşklardan gelenleri, aşkı da bir kullanışlı yapan

Caz bakmaları, düğün bakmaları, dudaklar taşıyan bakmalar..."

Edip Cansever

Artık söz, Şubat'ın.

Hoşgeldi.

Şubat sürprizlidir, özeldir, bizi kucaklamaya geldi yine, biliyorum.

Şubat'ın başı, sarılmak lazımdır, sevmek, çok sevmek lazımdır. 

Kaçırırsanız Şubat'ı, üzülürsünüz...Benden söylemesi...

* fotoğraflardaki masal kahramanlarına selam olsun. her birine aşığım....karşıma çıktıkları, karşıma çıkarıldıkları için teşekkür ederim....

* size de bayılıyorum, iyi ki varsınız, iyi ki geldiniz, iyi ki buradasınız, şükrediyorum her gün bunun için, güzel dilekleriniz gerçek olsun,.....

Aşkla....

 

bir tatlı yolculuk dalından inmek yere, ağacın yüksekliğince dalın yüksekliğince rüzgarda ve bir yeni ömür vardığın çimen yeşilliğince...

   

    

  

His Holiness Dalai Lama, beni yanına aldır.

Biraz uzaklaşmış olurum hem buralardan. 

' kimse senin kadar gezmiyor ' diyorlar. Sen demezsin ama, di mi.

Benim aklım fikrim uzaklarda. Bilmediğim bir yere gidip, sokaklarda kaybolmakta. Bu aynalara kimbilir kimler baktı diyerek, bilmediğim diyarlardaki aynalara bakmakta.

Ağaçlara sarılmakta. Merdivenleri tırmanmakta. Köşe başlarındaki duraklarda, daha önce hiç binmediğim otobüsleri beklemekte.

Korka korka, bir sürü viski içip, uçaklara binmekte, uçmakta. Uçakta okurum diye yanıma bir sürü kitap dergi alıp hiçbirini okuyamamakta ve sızmakta.

Bambaşka diyarların bambaşka havaalanlarında, döviz bürolarına koşup, bambaşka diyarların paralarıyla, paralarının üzerindeki kahramanlarıyla tanışmakta. En çok da paranın üzerinde Gandhi'yi görüp sevinmekte.

Bavul beklerken, hep sona kalan bavulumun bana ' ceeee, ben geldim, korktun di mi beni unuttular, kaybettiler ' diye diye gelişini görüp, sevinmekte.

Benim aklım, bavuluma sarılıp, alandan dışarı koşmakta, ellerinde isim yazılı tabelalarla bekleşenlerin önünden her geçişimde içimden onlara reverans yapmakta, belki hepsine gidip teker teker sarılmakta. 

Bir sigara yakmakta benim aklım uçaktan inince, her sigara yakışımda da Kentucky Havaalanında bana çakmak hediye eden yaşlı kadında. Üç birbirini tanımayan kadın Amerika'nın ıssız bir alanında oturup sigara içmiştik hani. Sonra da sarılıp ayrılmıştık. 

Benim aklım, gidip bavulu otel odasına bırakmakta, bir kahve içmekte. Odanın penceresini aralayıp, dışarı bakmakta. Sonra verir misin elini bambaşka diyar, bir gezinti yapalım tanışmak için önce...Gökyüzüne bakalım, duvarların dokularını hissedelim, karşımıza çıkan insanlara usulca merhaba diyelim..

Benim aklım, o sokaklarda kaybolmuş yürürken, kapısı açık evlerden gelen ' buyur gel ' davetlerinde, bir sigara karşılığı aldığım sularda, ' beni de çek ' diye yolumu kesen dedelerin fotoğraflarını çekmekte, bilmediğim dillerde onlarla ' sohbet etmekte '...

Beklemediğim bir anda, sokakta yolumu kesen, üç tane Hintli veledin bana poz verip, sonra tokalaşmak için ellerini uzatması ve zzzzttt erenköy'e benzer bir hareket yapıp kaçıp gitmelerinde...

Pazar yerlerine dalıp, bir sürü fotoğraf çekmekte, sonra da hediye edilmiş havuçlar, lahanalar, elmalarla ne yapacağımı bilememekte..

Çaktırmadan benim fotoğrafımı çekmeye çalışan bambaşka diyarların sakinlerine poz vermekte benim aklım...Onlarla gülmekte, selamlaşmakta, akıp gitmekte onlarla birlikte, bambaşka bir diyarda, bambaşka bir zaman diliminde, bambaşka dilleri konuşan masal kahramanlarıyla bambaşka masalları paylaşmakta...

Fidel Castro, beni yanına aldır.

Chavez, beni yanına aldır.

Bhutan kralı yakışıklı Wangchuck, beni yanına aldır.

Yadav, beni yanına aldır.

Pratibha Patil, beni yanına aldır. 

Hıdırellez bugün. . .

 

 çiz dileklerini veya yazıver bir kağıda, bırak gül ağacına.

bir de dua fısılda gül ağacına.

sarıl sonra ona bir güzel.

bahara kucak aç.

derin bir nefes al. 

gökyüzüne bak da gör sana el sallayan bulutu, göz kırpan kuşu.

bir tane de uçurtma var bak, ne güzel rengarenk.

bahar türkünü söyle sonra,

dilersen sokakta yanından geçenlerle güzel bir bahar halayı çek hatta.

' kalktım sana geldim ' diye gelenlerin, sevenlerin, hatır soranların, gülümseyenlerin eksik olmasın bu bahar.

sağlıcakla kal.

bahar havasıdır, çarpar, çok ince giyinip çıkma sokağa.

çay bahçesi özlemişsindir, git bir çay bahçesine de çayının yanında simit ye bir güzel. afiyet olsun.

özletme kendini, dileklerini buraya bırak, sabah gelip erkenden al, bir de kırmızı kese yaptım sana, bereket getirsin diye...

kiraz mevsimine doğru...

Mayıs'ın içinde Zeynep'e kocaman bir sürpriz var. 

 Vogue dergisinin Mayıs sayısının 192. sayfasında Zeynep var.

Ne çok mutlu oldum ben. Bilirsiniz siz beni....Çok teşekkür ederim....Çok.

Zeynep'den Nisan tarifleri...

 

   

Hev hev fotoğrafları, yanlarında bir adet papatya fotoğrafı ve bol yeşillikle ile servis ediliyor. Servis etmeden önce, bol sevgi ile marine edilip, üzerine bolca Nisan masalı, peri tozu ve güzel dilek serpilir. Servis tabağımızın bir köşesine, iki kaşık güzel müzik, bir su bardağı da Nisan yağmuru eklenir. Zeynep de konuklarına afiyet olsun der...Sevgilerini yollar..

Bakın size bir sürü renk topladım da getirdim, alın hadi..

sonbahar yaklaştıkça - renkler daha da bir güzel oluyor.

Demiştim.

Daha diyeceklerim var, ama kendimi hazırlıyorum.

Güzel şeyler söyleyeceğim size.

inşallah.

Zeynep ve Haziran

Her yaz başlangıcında, yaz da ben de çekiniriz biraz birbirimizden..

Çok sokulmayız birbirimize, şımarıklığa gerek yoktur, yazdır, gelecek ve de geçecektir, abartmaya hiç gerek yoktur.

Yaz da bana temkinli davranır.

Yazın ortasına, Haziran'ın iki rakamlı günlerine doğru aktıkça, alışırız birbirimize, ufaktan şakalar, sürprizler yapmaya başlarız..

Güzel dönemlerdir.

Nazar değmesindir.

Size de olur mu bilmem, Haziran da ben de, güzel birşey olunca, birileriyle paylaşmaktan çekiniriz, sanki büyüsü bozulacakmış gibi gelir. Halbuki içimizden çığlık ata ata, bağıra bağıra, kikirdeye kikirdeye söyleriz olan biteni, ama nedense kimselere anlatamayız..

Dedim ya, bizde bir temkin var ki, sormayın!

Neyse, Temmuz'un gelişi ile, iyice coşarız :)

Sizi de bekleriz!

Bayılıyorum Atilla Ilhan'a, nur içinde yatsın..

Bu şiiri de bana mı yazmış nedir..

zeynep beni bekle / gece ağaçlarına

yağmur çiseliyorum / cam tozu su beyazı

yalnızlığını mutlaka değiştireceğim

bir yaprak halinde süzülüp saçlarına

eski teşrin'lerden / kederli kırmızı

zeynep beni bekle mutlaka döneceğim

söyle kim önleyebilir buluşmamızı

geceleyin ışıkları söndürdüğün zaman

benim şiir kitaplarından sızan aydınlık

elinde uyuyakaldığın heyecanlı roman

pancurların çarpıldığı lodos geceleri

rüzgârın değil benim / pencerendeki ıslık

her akşam koridordaki ayak sesleri

yanlış çaldığını zannetiğin telefon

zeynep beni bekle mutlaka geleceğim

hem bu ne ilk ayrılığımız ne de son

pikapta eminağa acemaşirân saz semaisi

sokakta çocuklar saklambaç hırsız polis

hayat akıp gidiyor olsam da olmasam da

saati durmamalı ufak sorumlulukların

resmi bırakmadın ya / son çektiğin hangisi

bak mektuplar birikmiş yine masamda

fakülteler açılacak bak bugün yarın

zeynep beni bekle mutlaka geleceğim

başladığımız filmi birlikte bitireceğiz

kim ne derse desin içimde delice bir his

.

Attila İlhan

Bir varmış bir yokmuş, Haziran perilerle beraber gelmiş...

Haziran ile buluştum Kazdağları'nda....

dedim ki;

Hoşgeldin, amanın bir baktım bir sürü peri doldu etraf...

sonra dedik birlikte ' yine mi güzeliz, yine mi çiçek .. '

hayat değil mi bu, bak bir sürü fenalık bir tarafta...e diğer taraf bırak da güzel olsun...

dualarla..

bazen olur, ama'sı her zaman vardır :

biz biliriz, her zaman herşey olabilir...

sonra tekrar bir ' ama ' : yine de değer...

suya söyledim dileklerimi.....

:)

Mayıs'a girdikten sonra dümdüz git, güneşi gördüğün yerden sağa sap, 200 metre ileride mutluluk seni bekliyor...

Hafif rüzgarla sunulan güneşe bayılıyorum.

yanında bolca ağaç, kuş sesi ve gökyüzünde uçurtma da varsa hele.

dilerim bu hafta bol bol mutlu insan görürüz, bol bol seviniriz, hatta o kadar seviniriz ki, dayanamayıp çığlık atarız mutluluktan...

ç o c u k k e n - m i n i c i k k e n

O zaman da sokaktan bozacı geçerdi.

şimdi arada yine geçiyor, geçen gün sokaktaki köpekler saldırdı.

Adamcağızın birkaç kere ' hoşt ' dediğini duydum..O günden beri bozacı yok.

Zaten artık sokaktan geçen bozacıdan boza alan da pek yok.

ben küçükken annemler alırdı, üzerine tarçın leblebi koyardık, tadına doyum olmazdı.

Sonraları boza çok tattım, öylesini bulamadım.

çocukken, herşey daha bir tatlıydı sanki.

Çok fazla çocuk fotoğrafı çekmemin nedenlerini düşünürken farkediyorum, ne çok sevmişim minicik çocuk olmayı ben.

Bir anda büyüyünce, şaşırıp kalmışım galiba.

Severmiş anam babam beni, ablalarım, mutluymuşum, bilmezmişim yalnızlık ne demek.

ne güzelmiş.

bir daha da çocuk olmayacağım, siz de olmayacaksınız.

farkında mısınız?

ne fena, değil mi?

şimdi biz sizinle arkadaş olsaydık, bir de çocuk, o zaman herşey ne kadar farklı olurdu, biliyorsunuz değil mi..

sokağa çıkıp oyunlar oynardık, sonrasında annelerimizin, babalarımızın kucağında eve dönmeli, ' mızmız ' dönmek istememeli...

top bile oynardık.

ben pek beceremezdim ama ip de atlardık...

büyümeye özenirdik.

pek matah birşeymiş gibi.

çocukken biraz ' deli ' olurduk - eskisi gibi..

şimdi delirmek olmuyor öyle kolay....sonra gerçekten ' deli ' diyorlar..

evet -ben deli oluyorum çocuklara.

bu gidişle çocuğum olacak mı bilmiyorum, zira evde kalanlar kategorisine giriyorum galiba.

olsun varsın, dışarıda bir sürü çocuk var :

gözleri ışıl ışıl, içleri tertemiz olan..

çocukken yaşanan bazı şeyler, anılar sonra hiç unutulmuyor ya, işte ben de onların fotoğraflarını çekip, sonra bir şekilde o fotoğrafları onlara ulaştırınca, katkıda bulunuyorum sanki o hatıralara..

sokaktan geçen bir kadının çektiği bir fotoğraf...sene bilmemkaç..

şimdi büyüdük ya - hani siz de şans eseri bu siteye girdiniz de bu fotoğraflara bakıyorsunuz, yazdıklarımı okuyorsunuz ya, işte bu satırlar, bu fotoğraflar diyor ki size...

anı biriktirmeye devam edin...

sevmeye devam edin..

azıcık birşeylerin sizi mutlu etmesine izin verin..

ufak tefek delilikler yapıp, kikirdeyin.

çocukluk geçti gitti, bugünler de geçer, e madem, siz siz olun, dinleyiverin şu Zeynep'i de, hayatın hakkını verin..

sabahları çok çirkin de gösterse ayna sizi, göz kırpın geçin, ne güzelsiniz oysa..

kötülükleri, fenalıkları dağıtın azıcık etrafınızdan, yoksa geçip gidecek bak hayat, görürürüm sizi...

Dön Bak Dünyaya

şarkılar,
kitaplar,
hayaller,
sürprizler, gezmeler, tozmalar,
üzüntüler, anlamsızlıklar,
bir güzel yağmur,
ah dedim ' dön bak dünyaya Zeynep '...şarkıda dediği gibi.
ilkbahar gelmiş gibiydi,
hele bir de o sırada telefona gelen güzel bir mesajdan daha ötesi var mıydı??

yok - vazgeçmek filan yok, bırakın saçmalayanlar saçmalasın..bırakın yahu...
hadi bakalım, şimdi dönüp dünyaya bakma zamanı,
masallara geri dönme, zırhları çıkartma, derin bir nefes alma zamanı,
tek bir gülümseme yetecek.
vallahi yetecek.

şimdi İstanbul'da güzel bir rüzgar var, Hürrem'le sokağın ışıklarını izliyoruz,
çocuklar geliyor aklıma, uzak diyarlardaki,
gülüşmeler, güzel anlar,
diyorum - tamam işte
' dön bak dünyaya '...

iyimserlik oyunu değil bu yaptığım, evet, bir sürü saçmalık var, sadece başka ne gelir ki elimizden,
güzel düşünmekten başka,
bir bilen varsa, beri gelsin..

hayat şakaya gelmez, iyi biliyorum, ben şaka yapmıyorum ki hem...

sizi bilmem,
ben gülümseyeceğim artık :) bari şu fotoğraflardaki güzel yüzler hatırına siz de bir gülümseyiverin..

Bir bakmışsın yaz gelmiş :)

yaz geldi.
of ne sıcak oldu havalar :)
ufak bir haftasonu kaçamağını hak etmiştim sanırım : durmadım, koştum :)

güneş yakıcıydı : burnum kıpkırmızı :)
tatil iyi geldi : keyfim yerinde :)

işte bunlar da fotoğrafların bazıları :)

her yer mavi olsun, yeşil olsun, mis gibi koksun..
yaz mevsimimiz güzel geçsin.

Ve Mayıs. .

Ve Mayıs..
biliyorum güzelliklerle geldin.
hoşgeldin.
Biz, burada, Zeynep'in Yeri'nde o kadar kalabalığız ki..ve o kadar güzel duygularla doluyuz ki, çok güzel bir vedayı hak ettik ilkbahara..

Dostlar, bütün maillerinize ve güzel sözlerinize teşekkür ederim...bu öyle sıradan bir teşekkür değil, en içten, en gerçek teşekkürlerden biri..iyi ki varsınız..

Ve Mayıs...
işte burada...

Bu yukarıda gördüğünüz fotoğraf benim için çok özel...
net çıkmamış ama paylaşmak istedim, Hindistan'da, Varanasi'de çekilmiş bir kare..çok özel...

Mayıs'a ve size hediyem olsun...

aşk dolu, kendiniz gibi, hissettikleriniz gibi, sevgi gibi, bütün beklentilerinizin üzerinde bir Mayıs olsun...
hayatımızın Mayıs'ı olsun inşallah..

sevgiyle, aşkla kalın...