www.flickr.com
|
Bildiğin özlemek işte.
Sürekli aklının onda olması, şu an ne yapıyor, nasıl, keyfi yerinde mi, üşüyor mu, mutlu mu diye düşünmesi..
Onsuz olunca surat asması, keyif alamaması, mutsuz olması, hep yanında olmak istemesi..
Özlemek bu, bildiğin aşk gibi..
Ben sizi çok özledim.
Anlatamayacağım, kelimelere dökemeyeceğim kadar..Bir gün ' yeter artık ' diyeceğim kadar..
'...'Beriki' de, 'öteki' de benim, biziz, hepimiziz.'Biz'i anlamaya çalışıyorum. 'Biz'i 'öteki'nden ayıran durumu anlamaya çalışıyorum.O kadar....'
Bilge Karasu
Tek derdimin, okuldaki dersler, ya da hoşlandığım çocuğun bana bakıp bakmadığı olan günleri özlüyorum. Aklımın devlet, para işlerine ermediği, kafamın bir karış havada olduğu zamanları...Şimdi, aklım eriyor Allah'a şükür birçok şeye..Aklım erdikçe, korkum da artıyor, endişem de..' gideyim buralardan ' diyorum çokça..Ben - ne düşündüğümün aslında kimsenin umrunda olduğunu sanmıyorum ama -, bu ülkede olup bitenden hiç memnun değilim..Hiç..Çok istiyorum, bir çocuğum olsun, sonra baktıkça olup bitene, vazgeçiyorum, kapandıkça kapanıyorum içime. Yazdığım masalları yırtıp atmama neden oluyor duyduklarım, gördüklerim...
Sığındığım fotoğrafları paylaşıyorum sonra sizinle.
Diyorum ya, siz bensiniz, ben de siz.
Siteyi takip edenleriniz, beni bilenleriniz daha iyi anlayacak neden böyle şeyler yazdığımı.
Bir yandan da kızacaksınız bana belki böylesi karamsar olduğum için.., bu nedenle bu birkaç satır yazının yanında size Hindistan fotoğraflarından bir demet hediye getirdim. Ve yine yanında, taaaa en içten mis gibi dileklerimi..
Müsaadenizle, ben bu gece biraz şarap içeyim..
Hindistan'da trafik genelde yoğun olur. Durursun, dakikalarca, kimse kavga etmez, herkes alışmıştır bu duruma, bir şekilde ilerler nasıl olsa..Ya ileride bir yerde yolda bir inek vardır, ya birisi yük indiriyordur, hoşgörülür..Bizdekinin tam tersi..Biz çöp arabasına bile korna çalıyoruz, öndeki araba biraz yavaşlasın, unutuyoruz hoşgörüyü filan, al sonra bir sürü trafik canavarı..Evet - bizim hoşgörümüz çok azaldı maalesef. Birbirimizi sevmiyor, saygı duymuyor gibi davranıyoruz.
Hindistan'da tam tersi.
İşte bu trafikte, baktım ki duruyoruz, iniverdim ben otobüsten bu son gidişimde, sağa sola koşturdum, ayaküstü sohbetler ettim, gülüştüm, evlere, dükkanlara buyur edildim..İnsanların fotoğrafını çekerken, onların anlık da olsa hikayelerini paylaşmayı ve o anı onların gözlerindeki ışıkta dondurmayı çok seviyorum. Baksınlar istiyorum, fotoğraflarını çekerken, baksınlar ki, siz de görün o ışığı, siz de paylaşın o hikayeyi..Size getiriyorum aslında çektiğim bütün fotoğrafları, enerjim ve sizin bu fotoğraflara bakarken yüzünüzde beliren tebessüm de bu yüzden. Sizin için bu fotoğraflar çünkü.
Zeynep'in size Kolkata'dan getirdiği fotoğraflar soğumadan, ılık ılık servis edilir.
Yanında dileyene, güzel bir sıcak şarap sunulur. Ardından, bu linke tıklanır ve müzik fona alınır..
Zeynep, oraları gezerken hep bu şarkıları dinlemiş ve pek sevmiştir, siz de seveceksiniz diye ümit eder..Sonra, bu başlayan hafta öncesinde, evrene güzel mesajlar gönderip, hepimiz için pek hoş, pek neşeli, bereketli bir hafta olmasını diler..
Gülümser, içindeki nedensiz ortaya çıkıveren neşeyi dört bir yana saçar, herkese bulaşsın diye..
Sevgilerini ve misafirliğe geldiğiniz için teşekkürlerini sunar, yine gelin ister..
Bakın ne güzel site yapmışlar..
İşte orası Kolkata..Bizim eskiden bildiğimiz adıyla Kalküta..( 2001'de değişmiş ismi )
Çok gerçek geldi bana Kolkata,' Hindistan işte burası ' dediğim, sağa sola koşturmaktan halimin kalmadığı ve zamanın kolay kolay yetmeyeceği bir kent, Batı Bengal Bölgesinin başkenti.
Açalım bakalım Kolkata dosyamızı, ne fotoğraflar çekmişiz görelim..
grip Fr.grippe
Yorgunluk, kırıklık, kas ağrıları, ateş vb. belirtileri olan, bulaşıcı, salgın hastalık, paçavra hastalığı, enflüanza:§“Aynı otelde, İspanyol gribinin pençesi beni de yakalamış, yatağa sermişti.” -Yakup Kadri Karaosmanoğlu, Gençlik ve Edebiyat Hatıraları, 43. § “ -Birkaç gündür gripli hâlde ve istirahat etmekteyim.” -Necip Fazıl Kısakürek, Sultan Vahidüddin, 164. § “Kötü bir grip geçiriyormuş.” -Orhan Pamuk, Cevdet Bey ve Oğulları, 241.
Evet evet - grip oldum.
Dün işe gidemedim, kolum kalkmıyordu, aynen Türk Dil Kurumu Büyük Sözlükte açıklanan şekliyle grip. Domuz gribi mi? Olabilir, moda ya şimdi, modayı takip ediyorum.
Bu yazıyı size, hem gripken, bir yandan Ekinezya çayımı içerken, polar sabahlığım üzerimde, yukarıdaki komşu da yere güm güm basarak yürürken yazıyorum. Komşunun ayakkabı numarasını merak ediyorum bir yandan, Bigfoot olmasın benim komşum! Kocaman ayakları var, yere basınca yer inliyor, whoooarrrr..çok heyecanlı.
Ayak dedim de aklıma geldi, twitterda Danny De Vito'yu ( hem de ta kendisi ) takip edenlerin arasındayım. Adam her yerde ayaklarının fotoğrafını çekiyor, twittera yüklüyor. Çok komik. Şirin de. Geçen gece onun tombul ayaklarını rüyamda gördüm. Hayır olsun.
Gripken ben, bu yazı da haliyle grip.
Bulaşmaz okuyana, zararsız. Korkmayınız. Ama çok isterseniz maske takıp okuyabilirsiniz ( kötü esprilerimin ardı arkası gelmeyecek... )
Grip insanın rengi kaçık olur, bu yazının da rengi kaçık olmasın diye, lotus fotoğrafları ve iki adet de Ferzan Özpetek portresi koyuyorum. Ferzan Özpetek yılbaşı gecemin sürpriziydi. Sizin için fotoğrafını çektim.
Olur ya, kendisinin ' Cahil Periler ' adlı filmini izlememiş olan varsa ( ki her filmi çok güzel ), Cahil Periler, izlenmesi gerekli ve keyifli bir film. Grip Zeynep'den tavsiye size.
Lotuslar da Kolkata'da ( eski adıyla Kalküta ) çiçek pazarında çekildi.
Bu sefer Hindistan'dayken, kendime bir demet lotus siparişi verip, odaya göndermelerini istedim, akşam odama geldiğimde güzel mi güzel bir demet lotus beni bekliyordu. Çok romantik bir andı, gözlerim doldu...Sonradan aklıma geldi, keşke kendime bir de not / kısa mektup yazsaydım..
Ben bir süre daha grip olmaya devam edeceğim sanırım. Allahtan, çok fazla yatak döşek yatmadım. Bir gün sürdü. Biraz parasetamol, bolca bitki çayı, zencefil, limon ve vitamin. O kadar da dikkat ediyordum ama bu virüs beni de ziyaret etmek istedi demek ki. Geçmiş olacak yakında inşallah.
Size anlatacak birşeyler var mı diye bakıyorum sağıma soluma, vallahi en önemli olaylar bunlar işte :
- grip oldum
- Üst kat komşum bigfoot. Kocaman ayakları var. Güm güm güm.
- Danny De Vito'nun ayaklarını rüyamda gördüm.
- iyileşmek istiyorum.
- hastalığın en iyi yönü iştahımı kesmesi.
İyileşeyim, geleyim tekrar buraya, buluşalım.
Siz, grip olmayın.
" Belki de önemli olan varılacak yer değil, hatta güzergah değil, sadece gitme fikrinin kendisidir. Daimi göçebelik. Bir öte diyar arzusu. Kimileri cennetteki Tuba ağacı misali. Kökleri var var olmasına da, toprağa bağlı değil, havada, yukarıda. Kimilerinin kökleri göçebe.
Ben ağaçlardan en çok Tuba ağacına yakın hissettim hep kendimi... "
Med-Cezir ( Elif Şafak )
" Ona neden ve nasıl aşık olduğunu sorarlar, cevap veremezsin. Sebebini bulamazsın. Zaten aşk dedikleri, solup kurumaya mahkumdur, bir sebebi olduğu andan itibaren.. "
Mahrem ( Elif Şafak )
Yukarıdaki fotoğraflar, geçtiğim yollardan. . .
Masalların sonunda gökten düşen üç elmayı anmak için...
Aklıma gelen herşeyi yazsam buraya..
Mesela, bugün, yaşlanınca kaplıcalara gidip gitmeyeceğimi merak ettim. Giderim herhalde, kaplıca dönüşü, sıcak suda fazla kalmış ellerimin büzüşmüş haliyle, örgü bile örebilirim. Yaşlanınca. Ne kadar kaldı yaşlanmama? ' az ' ne kadar ' çok ' ne kadar. Bilmiyorum. Zaman, birbirine girdi zaten. Hızlı geçmiyor, bize öyle geliyor. Birçok seyin ' bize öyle gelmesi ' gibi. Bu sene de ne çok şey ' bana öyle geldi '. Meğer ' öyle ' değilmiş. 2009 geçti. 2010 geldi. Ben, buradayım, İstanbul'un sokaklarından birinde, bir binanın bilmem kaçıncı katında, bir odada, bilgisayarın karşısında, ayağımda kalın çoraplarım, pijamalarım, yanımda kedim, tuşlara pıt pıt vurup, bu yazıyı yazıyorum. Siz de okuyorsunuz, kimbilir dünyanın neresinde, hangi sokakta, hangi binanın hangi katında, ne renk bir masada, üzerinizde hangi kıyafetiniz, ayağınızda hangi çorabınızla..
Kimbilir sabah kahvaltıda ne yediniz, veya, kimbilir kime aşıksınız.
Her aşk şarkısında onu mu hatırlıyorsunuz? Ne güzel.
Siz de bir mucize olsun diye bekliyor musunuz? Hani, ' bir sabah kalkıp, aslında o günün hayatınızın geri kalanını değiştirecek gün 'olduğunu.. Ben, bunu bazen yapıyorum..( itiraf ediyorum : çocukluğumdan beri bu oyunu oynarım ve gerçekleşmese de çok eğlenceli gelir )' Zeynep, o sabah işe giderken, biraz sonra başına gelecek muhteşem olaylardan habersizdi.. '..Komiğim ben, biliyorum. Siz de komiksinizdir zaman zaman, eminim..
Mutlu uyandığım sabahlardan birinde, vapura bineceğim. Simit de yiyeceğim. Yanında zeytin ezmesi, sıcak çay. Vapurlarda sigaranın yasak olmasına sevinmiyorum doğrusu, bir de sigara içenler vapuru koysalar? Vapur diyince, akla gelen, simit, martı, rüzgarın dostluğunda tüttürülen bir sigara değil midir? Istanbul, dumansız hava sahasına iniş yaptı sayın seyirci. Hayırlı olsun. Kemerlerinizi çözün ve kaçın. ( not : Zeynep'in canı hem simit, hem zeytin ezmesi, hem de sigara ister - bir de üzerine bir tutam serpilmiş İstanbul vapur rüzgarı ) Geçen gün, Avatar'a gittim, sevgili Cameron'un Avatar'ına. Bayıldım ben de çoğu insan gibi, çok sevdim, bir de üç boyutlu olunca, aaa bir baktım ben de, orada, Pandora'dayım. Beni gördünüz mü filmde? Ejderhama binmiş dıgıdık dıgıdık geziyordum ortalarda. Filmin birçok yerinde ağlamaklı oldum - e malum o kadar başarılı bir film, sizi içine alıyor - ama ağlamadım ( büyük başarı : zira ben, Independence Day'de ağlamıştım, sonra herkes dalga geçmişti, utanmıştım..gülmeyin. ) ..Film bittikten sonra ağlayanları görünce, tüh dedim, keşke ağlasaydım. Nasılsa gözünde siyah güneş gözlükleri var, ortam karanlık, bir daha nerede bulacaksın bunca insanın arasında rahat rahat ağladığın ortam..Kısmet bundan sonraki 3D filme artık. ( dip not : Allah ağlatmasın.. ) Sayın Yetkili, Amelie filminin devamı çekilsin ve üç boyutlu olsun lütfen. Sonra, geçenlerde ' Shell Rotella 20 50 , Shell Rotella 20 50.. ' şarkısı takıldı dilime. Nereye gitsem, bu jingle'ı seslendirdim. Hiçbir yerden kovulmadım. Eskiyi özlüyor olabilir miyiz? Hem de çok eskiyi? Adile Teyzeli, Yakarili, Şirin Baba ve Gargamelli, burnu ile piyano çalan Rıza Silahlıpoda'lı, Cenk Koray'lı.....Ben özlüyorum bazen..Tek özlemediğim Clementine. Kabusum Clementine...Artık büyüdüm ve hayatımda yoksun Clementine!
İşte böyle, daldan dala kondum yine.
Yazının belli bir ana fikri yok bu sefer. Depresifliği, manikliği, geli - giti, öyle kaprisi, nazı yok. Olduğu gibi. Fırına vermeden, üzerine sos dökmeden, okuyuşunuza sunuyorum.
Tavsiyeler de var en sonunda : Marukami kitapları okuyunuz, okutunuz, seveceksiniz..
Masalları da seviniz, okuyunuz, çocukken okuyup, sonra bir kenara atmayınız.
Yeşil çay içiniz.
Portakal yiyiniz.
Çok para harcamayınız.
Sıkı giyininiz.
Çok abur cubur yemeyiniz.
Hayal kurunuz.
Hayatı çok ciddiye almayınız. ( günler o sırada gelip geçiyor, ayıp. )
Sokaktaki kedilere en azından gülümseyiniz.
Trafikte gereksiz yere kornaya basmayınız.
Sevgi ile kalınız ve yine geliniz.
Fotoğraflara bakmak, çektiğim fotoğrafların detayları arasında kaybolmak, içimdeki anlamsız neşesizlik ve durgunluğun peşinden koşup, küvette boğamayacak kadar üşengeç ve herşeyi oluruna bırakmış olmak, gitmek gitmek gitmek istemek, piyango alırken hayal kurmak, sıcak şarabı özlemek, insanların anlamsız hareketlerine anlam vermek için uğraşmamak, eve kapanıp, bir sürü film izlemek, spor yapmak, gülen yüzlere sevinmek, alınan birkaç iltifat karşısında yanakları kızartmak, üşümek, çikolata yemek, üzerine utanmadan başka abur cuburlar da yemek, vampirleri yakışıklı bulmak ( bu da mı gelecekti başıma ), yeni kararlar vermek, 2009'un boynuna taş bağlayıp denize atmak gibi planlar kurmak, 2010'u alıp pamuklara sarmak, üzerine su döküp fasulye gibi ortaya çıkmasını beklemek, aşık olamamak, kar yağması üzerine hayaller kurmak, Haruki Marukami okumak, Japonları sevmek, A.R.Rahman dinleyip durmak, uzun süreden sonra az biraz makyaj yapmak, ama sonra yine boşvermek, biraz durmak..
2009 bitiyor diye seviniyorum.
Hoş şeyler yaşatmadı. İçimde açtığı kocaman bir delik var, hesabını sadece kendi kendime verebileceğim..İçini neyle doldursam, durup durup kendini hatırlatacak bir delik. kocaman. acı veren cinsten. tamiri için kaf dağının ardına gitmem gereken.
Hürrem kızıyor çok bilgisayar başında vakit geçirmeme, şimdi onun yanına gidiyorum.Zaten gök gürlüyor dışarıda, hiç bana göre değil...
Ponyo'yu izler, sonra uyuruz.
Ardında yepyeni bir hafta, haftanın içinden Babylon'da güzel mi güzel bir konser geçecek, Kolektif 24 Aralık'da Babylonda. Mutlu olacağız, bolca dans edeceğiz, bekleriz..2009'a inat..
Ayağımda terliklerim, bir o yana, bir bu yana koşturduğumu hatırlıyorum o sahilde..Bir ara, hani becerebilsem, kumda takla atabilirdim heyecandan ve mutluluktan..Ama, nafile..Beden eğitimi derslerinden beri takla atamıyorum..Oysa ki minicikken, bizim o eski evde, takla atardım..Gerçi artık hiçbirşey eskisi gibi değil..
Fotoğraflar Mumbai'de çekildi..Oradaki sahili otobüsle geçerken görüp, gün batımında orada olmayı aklıma koymuştum..Hiç turist yoktu. Hintliler, sahilde oturup, suyu seyretmeyi seviyorlar, suya girmekten hiç hoşlanmıyorlar..Ama yeni yeni, bu adet değişiyormuş, birkaç kişi suya giriyordu..Balonlar, oyuncak arabalar, aşıklar, aileler, pamuk şekerler,.. hepsi oradaydı..
Fotoğraflara bakınca şimdi, keşke diyorum, keşke şimdi orada olsam...
Geldiğimden beri, televizyonda haberleri çekine çekine izliyorum...Birşeyin farkına vardım, orada, Hindistan'da, dini, dili, ırkı farklı bir sürü insan bir arada, birbirleriyle uğraşmadan mutlu mesut yaşıyorlar, ama biz...Yahu, hepimiz ana kuzusuyuz aslında, hepimiz pamuk şeker severiz, hepimiz aşık oluruz, güleriz, ağlarız..Biz neden sever olduk bu kadar birbirimize kızmayı, birbirimizle didişmeyi, hatta birbirimizi öldürmeyi...Aklım almıyor, çok üzülüyorum...Bir yandan korkuyorum, böylesine güzel insanların canavarlaşmasını izlemek istemiyorum...Beceremeyecek miyiz mutluluğu? O kadar mı zor...Aklım karışıyor, mutsuz oluyorum...Artık haberleri izlemek istemiyorum..Ne biber gazı, ne birbirini döven insanlar, ne öfke, ne kin...Hiçbirini istemiyorum...Şu kısacık hayatta, birbirimize yapıp ettiklerimiz..aklım almıyor..susuveriyorum..
Biz, ev ahalisi, yani Hürrem ve ben, sevmiyoruz kavga dövüş. Yeter diyoruz. Kapanıyoruz evimize. Sevmiyoruz bu olan biteni, haberiniz olsun...
Bu bir rüya ise eğer, ben bu rüyayı bırakıp da uyanmak istemiyorum hiç..
Bu yol beni bir yere götürüyor, biliyorum...
Ardına kadar..
Hani küçükken babam ' beni ne kadar seviyorsun? ' diye sorduğunda, benim kollarımı açıp ' işte taaaammm bu kadar! ' diye haykırdığımdaki gibi...
Ben, geliyorum..Evet - yine...Çok özledim seni..Hindistan..Aç kollarını...
Al beni kollarına, gülümset, düşündür, hüzünlendir, neşelendir, hani hep yaptığın gibi, kaybolduğum sokakların gibi, sarıldığım çocukların, sohbet ettiğim teyzelerin, gülüşüp durduğum insanların arasına al azıcık beni...
Biraz düşünmeyeyim - biraz unutayım herşeyi, olur mu???
Yolum açık olsun...
Dostlar, sevginizi katın yanıma, düşeyim yollara, iki hafta sonra görüşelim yine burada, yepyeni yüzlerle, hikayelerle inşallah..Hindistan dönüşü...
Ben, onlara sizin sevginizi götürüyorum, dilerim gelirken onların sevgisini de size getireyim..
Kasım ayı, kendimi dinlemem için uğraşıyor. Kulaklarımı tıkasam da - zorluyor : neymiş, biraz kendimle kalacakmışım, kendimi dinleyecekmişim..
Zaman zaman yanlış bir düğmeye bastığımı düşünüyorum.
Hayatıma giren her yeni ' insan ' - ' olay ' - yani her yeni olgu, sanki dışarıdan kapı zilini çalıp, kaçıyor. Ben kapıyı açana kadar, bakıyorum zili çalan gitmiş.
Ne yapılır bu durumda?
Kabullenilir.
Savaşacak gücüm yok.
Belki savaşmayı istemiyorum da.
Kasım'ın içinden bahar geçiyor.
Zeynep desen gökgürültülü sağanak yağışlı. Yağış duruyor. Bulutlar açılıyor. Sonra bir gökkuşağı. Ardından hava yine bozuyor.
Dur bakalım, nereye varacak sonu?
Hayırdır.
Aslında bakmayın, yağmur bana çok yakışıyor.
Hindistan'ı özlüyorum boş vakitlerimde. Her sene bu dönemlerde olduğu gibi, fotoğraflarda gördüğünüz insanları özlüyorum. Güzel gözlerini, dingin ruhlarını.
Fotoğraflar yine Amritsar'dan.
Ben size hava durumunu bildirmeye devam edeceğim. Hiç belli olmuyor bu ara. Rüzgar gülü deseniz, uçtu gitti rüzgardan, yeni bir tane edinsem, iyi olur.
Sevgiyle kalalım, en yakında yine görüşelim..lütfen.
* Gezdim geldim gelmesine de, hiç durasım yok ki...Insanın ruhuna işleyince bu ' uzaklar ' sevdası, olmuyor, hep gitmek, hep gitmek...aklıma gitmeler...keşifler, uzaklar..
* Bugün 29 Ekim, Cumhuriyet Bayramımız...Hepimizin bayramı kutlu olsun dostlar..Uzaklardan havai fişek sesleri geliyor şimdi, ne güzel..Ama fişek atmakla olmuyor ki Cumhuriyeti korumak...
* Spora başladım. Seneler sonra, kendi adıma yaptığım faydalı birşey işte. Ama o kadar uzak kalmışım ki, emekleyerek çıkıyorum neredeyse spor salonundan..
* Doğa ile buluştum bu arada, ormanlara, ağaçlara hasret kalmışım, kucaklaştık, gözlerimi kamaştırdı yeşil...Periler bile çıktı karşıma ormanda, bir dahakine Peter Pan'ı görmeyi umut ediyorum...Yeşilin sarıyla, kırmızıyla aşk yaşadığı bu sohbahar günlerinde, size de tavsiye ederim, ormanlara gidin, ağaçlara sarılın, çok seviniyorlar..
Fotoğraflar Amritsar / Hindistan'dan..Geçen ayki seyahatimden.
Hindistan'ın çok başka, çok güzel bir bölgesi, olur da yolunuz Hindistan'a düşerse ( olmaz olmaz demeyin, bu hayatta herşey olur.. ) Amritsar'ı ve Golden Temple'ı ( Altın Tapınak ) ziyaret edin..
Çok güzel, çok mutlu eden mailler alıyorum sizlerden...Ne mutlu bana, gerçekten seviyorsunuz bu siteyi, size iyi geliyor..Bayılıyorum böyle güzel sözlerinizi duymaya, okumaya...Negatiflerden uzak durun...Kaçın onlardan - bazen zor olsa da...Size hayatta ne iyi geliyorsa, ne mutlu ediyorsa, onun yanında olun..Ne sizden, ne bu hayattan başka bir tane daha yok çünkü...
Aşkla, sevgiyle kalın...
iyi ki varsınız.
