Hosgeldiniz!

Seni, sen istesen de bırakmam artık. . .

dedi ' Diyarbakır ' bana...

...

açtı kollarını, buyur etti, herşeyiyle..

yağmur sonrası ne güzel koktuğunu, bulutların dansını, insanları, sokakları, kırlangıçları, hayatın gerçeklerini anlattı bana. .

Anlatacak her zaman çok şey var - ben, sadece fotoğraflar konuşsun isterken, söylemek istediklerimi yine erteleyeceğim..

Belki bir sonraki Diyarbakır seyahatine..

Ilk Diyarbakır'a gidişim, aşk doluydu seneler önce,

Diyarbakır - aşkla gelene, aşkla karşılık vermişti..

Bu yüzdendir, o diyarı çok sevmem...Bu yüzdendir, o insanların gözlerine, bakışlarına hayran oluşum..

Bu sefer de, güzel gözler diyarındaydı Zeynep.

Selam olsun o insanlara..

Beni tarif edilemeyecek kadar güzel ağırlayan dostlara, selam olsun..

Doğu - çok güzel dostlar...

inanın çok güzel, çok gerçek...

Size, Doğu'nun selamını getirdim...

Diyarbakır : sana teşekkür ederim...

Diyar-ı Masal...

Şahit oldular...Bu yüzlerin, bu ruhların hepsi şahit oldu..Olsun varsındı, o dedeciğin gözleri görmesindi, belki de diğerlerinden daha çok gördü beni, belki de bu yüzden ' nereden geldin kızım ' dedi de... yanına diz çöktüm de konuştum onunla uzun uzun...Belki de bu yüzden hiç ayrılayım istemedi oradan, konuştukça konuştu benimle...

Diyarbakır'dı, Amidi idi...Diyar-ı Bekr'di....Diyar-ı Sen'di..olacak gibi değildi, masaldı, Diyar-ı Masal'dı...

Ve ben Diyarbakır'daydım, senin şehrinde.

Herkese selam vermek, herkesle sohbet etmek isteyen bendim, gözler, ruhlar sevgi doluydu, her köşede sen vardın. Arada kovalamaca oynuyorduk seninle, bazen saklambaç, bazen yakan top...kazanan sen ol istiyordum bütün oyunları, saklandığım yerde buluver beni istiyordum...

O dedeye de sen mi demiştin...koş git Zeynep'e o gülü ver de sevinsin diye...

Sen mi haber göndermiştin, Zeynep geliyor diye..Bu yüzden mi o şenlikli ruhlar etrafıma doluşmuştu...
Bu yüzden miydi o baharat kokusu...bilmem...

Işık Doğudan Yükselir..

dediler ki..Diyarbakır'da dikkatli ol...insanlar agresif, insanlardan uzak dur...bunu bana dediler...
Ben, gittim, gördüm,....Diyarbakır'dan başladık gezmeye...benim aklımda hala Diyarbakır...
Diyarbakır beni güllerle karşıladı...sanki biri onları tembihlemişti de...gül hediye edin Zeynep'e demişti..sokakta ayaküstü sohbet ettiğim dedeler, çocuklar bana güller hediye ettiler .... insanlar gülümseyen yüzlerle baktı hep bana...selam verdi, hoşgeldin dedi... ben aşık oldum Diyarbakır'a...

anlatacak çok şey var..bir o kadar da yok...gidip görmek lazım dostlar..gidip o insanların - insanlarımızın - kardeşlerimizin yüzlerine gülücüklerle bakmak, onlara sarılmak, onları öpmek lazım dostlar..
yaklaşık 5000 adet fotoğrafla döndüm seyahatimden...bu fotoğrafların büyük bir çoğunluğuna Flickr'daki adresimden ulaşabilirsiniz..5000 tanesini paylaşamasam da elimden geldiğince anlatmaya çalışacağım sizlere oraları..

Her ne kadar bir grup tanımadığım insanla oraları gezmiş olsam, her ne kadar o insanlar otobüste ay çekirdeği yemiş olsalar, bira içimiş olsalar, sakızlariyla balonlar yapmiş olsalar da..
unutuyorsun bütün bu zırvaları bir süre sonra..
unutuyorsun otobüsten inip de..o sokaklardaki yüzleri görünce...

keşkelerimi, hüzünlerimi, anlamsız hayallerimi bıraktım oralara...bıraktım, toprağa gödüm de geldim...

şimdi, artık herşeyin çok farklı olma zamanı...

sizi bunaltacağım belki bir sürü fotoğrafla...ama çok paylaşmak istiyorum sizlerle yaşadıklarımı, hissettiklerimi...

fotoğraf makinam ve ben oradaki bütün ' can ' lara teşekkür ederiz...bütün sevgileri, çoşkuları, dostlukları, paylaşımları için...
ve söz...geri geleceğim...