www.flickr.com
|
G i t m e k
evet gitmek istiyorum
nasıl olur bilmiyorum ama tekrar oralara gitmek istiyorum...
delirmiş olma ihtimalim de yüksek.
kızamıyorum kendime, sadece hayal kurmak bu.
yine de, durduramadığım bir şekilde, gitmek isteği içimi kemiriyor.
bir mucize olsa ve ben, gitsem..
doktor, gerçeği söyle, delirdim mi ben??
Yaz Yağmurları geldi, tam Ağustos sonunda.
tertemiz geldiler. hoş geldiler.
bulutlar dans etti önce, sonra mis gibi bir yağmur. özlemişim.
sonra bir sürü kaza haberi, sel haberleri....
yağmur sevincini yaşarken böyle tatsızlıklar olması ne acı...
ve, bugün Hürriyet gazetesinden sevgili Evrim Sümer benimle röportaj yaptı :))
çok heyecanlandım - belki de televizyon çekimlerinden daha çok :) uzun uzun konuştuk Evrim Hanım'la..bakalım ortaya nasıl birşey çıkacak...kendisine buradan çok teşekkür ediyorum ve diyorum ki Başak burcu olmak ne güzel :) Eylül ayı, başak ayıdır, bizim olsun, güzel olsun, mutlu olsun!
Evet, 3 Eylül Pazartesi günü alır mısınız bir Hürriyet? Seyahat ekinden Zeynep çıkacak, kuş çıkacak :)
Geçen sene yaptığım, Tibet-Butan ve Nepal gezim bana ne çok uğur getirdi...
Fest Tur'a, Nihal Hanım ve Faruk Pekin'e de çok teşekkür ederim bütün beğenileri, destekleri için...
Bu hafta, benim için özel bir hafta.
Uzaklardan bir misafirim geliyor.
ben, bir yandan çocuklar gibi şen, bir yandan pek heyecanlıyım.
pır pır pır bir sürü güzel dilek geziniyor başımda...
bütün uğursuzluklar, belalar uzak olsun diye dualarım yine bizimle.
hayat bazen canımızı acıtıyor ya, hani, parça parça olmuşuz gibi oluyor - uf oluyoruz yani...işte o anlar olmasa, anlamayacakmışız galiba özel ve mutlu anların değerini...
bu yüzden herşeyiyle hayatı kabullenmeyi öğreniyorum ben, büyüdüm galiba..
ne çok emeklemişim, pıt pıt takılıp düşmüşüm, canım yanmış - ardıma bakınca bunu görüyorum, suratımda belli belirsiz bir tebessüm, mis gibi bir Eylül ayına girerken, hayatı olduğu gibi karşılamak ne güzel şeymiş diyorum...
ve şükrediyorum..
hep yaptığım gibi.
but love does..
sonra, yine , gitmek istersin düşler ülkesine....
elinden geldiğince çabuk hem de.
ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM BU GÜZEL JEST İÇİN . . .
:)
*******
gözümün önünden gelip geçenler...
bir türlü silip atamadığım suratlar...
devamı var..
bu ara yazmayayım fazla , fotograflar daha guzel. . .
uzun uzun Küçük İskender'in şiir adlarına takılıp gidiyorum şimdi bu fotoğraflara bakarken bir yandan..
yine yavaş açılacak sayfa, kusura bakmayın, zira bir sürü fotoğraf var...görmeniz gereken..sizin için biriktirdiğim..
' çocukluğumdan söz etmek isterim sana, eğer sıkılmazsan. bir gün otururuz evde, ben sana hayatımı anlatırım dakika dakika. Kaç yaşımdaysm, o kadar yıl sürer konuşmam. çay pişiririz.çaydanlığa su yerine votka koyarız sen dilersen.sonra da sen anlatırsın:sevdiğin filmleri, sevdiğin parçaları, sevdiğin canlıları, sevdiğin...Hep sevdiğin şeylerden konu açarsın. Ben sıkılmam. Ben seninle sıkılmamayı seni ararken öğrendim.Seni hayal ederken keşfettim sıkılmamanın azametini.Bir insan, bir insanı sıkamaz. Bir insan canı isterse sıkılır..'
Bu paragrafı daha önce de bu sayfaya yazdığımı hatırladım..
Bu aralar havalar bir güzel, bir kötü, bir sıcak, bir soğuk, geceleri desen dolunay var kapıda, e med cezir de eksik kalmasın, hepsinden biraz yaşamalı..
Zeynep sussun da otursun, fotoğraflarına bakıp bakıp gitsin uzak diyarlara..
bu aralar geceler ' kedi gecesi '..
Hürrem ilgi istiyor, Zeynep - ilgiyi ihmal etme...geceler ' kedi gecesi '..
bir ordan bir burdan yazıyorum, anlatacak çok şey birikmişken, hangilerini kendime saklasam, hangilerini size anlatsam bilemediğimden, ortaya karışık sunuveriyorum...afiyet oluyor umarım..
yazıları mı yeğliyorsunuz, fotoğrafları mı..
zaten ben uzun yazamıyorum..
Sokaklar gelip duruyor aklıma, Namaste yapan çocuklar, pazar yerlerindeki et parçaları, insanlar, kokular..kopamıyacağım kolay kolay sanırım bu gezinin etkisinden..bir sonraki geziye kadar :)
şimdi bu yazı ve fotoğraflar burada bitsin,, ben bir kaç güne kadar yine gelirim oturmaya...bir çayınızı içmeye...ondan şundan bundan sohbet etmeye..
şimdi diyorsunuz ki bu ilk iki fotoğrafta gördüklerimiz de ne böyle :) yo yo yo , hiç ayıp değil..Butan'da bu ' motif ' leri kötü ruhları - şeytanı uzak tutsun diye evlerin üzerine çiziyorlar. neredeyse her evin üzerinde değişik değişik bunlardan görebilirsiniz :) siz de görün diye ben de fotoğrafını çektim!
diğer fotoğraflar da yine seyahatten...aklımda kalanlar..
siz görün istediklerim..
bu aralar yoğun bir iş temposu içindeyim, hayat elimden akıp gitmesin diye araya bir de sosyalliği ( her ne kadar sosyal hayatın yüzde kırkı istanbul trafiğinde geçiyor olsa da.. ) ve de fotoğraf turlarını alınca yorgunluk oluyor haliyle..ama sizi de unutmuyorum, ihmal etmiyorum :)
Bu Perşembe Babylon'da Hüsnü Şenlendirici konseri var, haberiniz var mı :))
-- ve bizi aramıyorsun diye bana sitem eden çok değerli, çok sevdiğim arkadaşlarım...ben sizi seviyorum...çok hem de! hem bi de çok özledimmmmm --
istanbul'da bu sabah güneşle uyandık..yağmurlarla geçen günler sonrasında, tam şu anda gözüme ışınlarını gönderen güneş Kasım güneşi...Hoşgeldi.
Güneş böyle parlarken ve ben kocaman bir fincan dolusu kahvemi yudumlarken, dedim ki, nasıl olsa fotoğraflardan sıkılmamışlar, e ben de durmayıp devam edeyim...
Bu ay içinde yine bir seyahatim var gibi duruyor, yani benden kurtulamazsınız : fotoğraflara tam gaz devam....
çevrenizden gülen yüzler, kahkahalar, hayatınızdan mutluluk eksik olmasın...
bu arada merak edenler varsa...görüşmek isteyenler veya..Psikiyatrist Arzugül Pektaş Kanra muayenehane telefon numarası 0212-2340809 . . .
300. postingi de yapmışım sitede...Bu 301....
ve bir sürü comment, bir sürü ziyaretçi...ne güzel...çok teşekkür ederim hepinize!
Ekim ayı sonlanmak üzereyken en sevdiğim ulusal bayram olan Cumhuriyet Bayramını kutladık, hepinizin Cumhuriyet Bayramını kutlarım...Nur içinde yatsın Ata'm.....biz buradayız...
Gelelim fotoğraflara : Faruk Pekin bizi turun son 2 gününde Nepal'in güzeller güzeli Pokhara'sına götürdü...Ah. ne güzeldi!!! O kadar yorgunluktan sonra, tura katılan herkese cennet gibi geldi Pokhara, göl kenarında muhteşem bir otelimiz vardı, yağmur da yağdı ama ben hayatımda böyle güzel yağmur görmedim..yanında Black Label ile de pek güzel gidiyormuş, test ettim, onayladım :)
Zaman çok çabuk geçiyor...Kasım ayı geldi bile...Yeni bir hafta, Kasım ayına kavuşturacak bizi. Şimdi, ben, yine hiçbir şeyi ertelemeyin diyeceğim....
elimizden geldiği kadar, hayatın tadını çıkaralım da sonra gözümüz arkada kalmasın..yaşadığımız kentin sokaklarında gezelim, insanlara, sevdiklerimize ve belki hatta hiç tanımadıklarımıza güzel sürprizler yapalım diyorum ben...
Malum kışa yaklaşırken istanbul da hareketli...artık kaloriferler yanıyor...yeni sezon giysileri geliyor, cıvıl cıvıl ortalık!
saçımı uzatma çabalarım sonucu bu aralar ben saç tokalarına kafayı taktım :)
her türlü çiçekli böcekli toka var kafamda :)Hepiniz için hayatınızda yaşadığınız en güzel haftayı yaşamızı diliyorum.
...domino oynuyorum. Bütün balıkçılar yarım. Bir deniz tarağına kaptıran yarısını soluğu çardağın altında alıyor. Ağzının yarısıyla düşünüyor yerdeki ikiliyle avucunda ikili arayan delikanlı. Denizkızlarının beşikleri martıların çığlıklarında asılı. Yarı kuş, yarı adam, yarı balık, Balık-Adam-Kuş'lar, kanatlarında ateş almak bilmeyen sokak fenerleri bata çıka dolaşıyorlar üstümüzde. - Onların işi postacılarla, diyor biri. Burada pencereler, balık ağları, kediler, zeytin ağaçları, orada kayıkların cam saçlarına takılı salkım saçak deniz canavarları, boncuk boncuk çurçurlar, geceleri sardunyaların ışığında yüzümüzü doya doya görmek için sokak aralarına sokulan kefaller.
- Oynasana, diyorum, koysana ikilini!
Elleriyle düşünüyor arkadaşım. Belki oynuyor ama rüzgardan seçilmiyor.
Oktay Rıfat, ' Balıklı '
Kasımpaşa kıyıları tersane
Bir kız sevdim alimallah bir tane
Herdem sevdalıya kız mız bahane
Top çiçeğim deste gülüm
Canım İstanbul'um
Aman aman bahane
Gittim baktım şıkır şıkır Balıkpazarı
Üç tek attım sarhoş oldum ayak üzeri
Üç doluya üç tanecik badem şekeri
Top çiçeğim deste gülüm
Canım İstanbul'um
Aman aman badem şekeri
Oktay Rıfat, ' İstanbul Türküsü'
Hey gidi İstanbul...
Bu aralar kendimi sevgiye, huzura, O'na ve İstanbul'a teslim ettim...Sokaklar deseniz alıveriyor sizi hemen, kapılar açılıyor birbiri ardına, yüzler gülümsüyor, selamlar veriliyor...
Bu kentin sokaklarına hasretmişim ben...nasıl da özlemişim..
Bu kentin insanlarıymış meğer beni bekleyen...
peki ya siz???
teslim ediyor musunuz kendinizi sokaklara, gülümsüyor musunuz size sevgiyle bakan yüzlere??
ben bu aralar böyleyim...istanbul'la - sevgiyle dolu...
Yeter artık Zeyneeeppp, bıktık bu fotoğraflardan diyen var mı :) Varsa söyleyin ne olur :)
hayatımda olup bitenleri anlatacağım dönemler de gelecek, merak etmeyin efendim :) bu gezinin fotoğraflarını tükettiğimde yine yazdıklarımı okumak zorunda kalacaksınız hihihih :)
Haftasonu geldi yine, ne çabuk!!! Sonrası da güzel bir tatil. Hem de en güzeli : Bayram Tatili..
Bu sefer siz gidin gezin, ben istanbul'u bekleyeceğim...Merak etmeyin, biliyorsunuz zaten, biz istanbul'la iyi anlaşırız..ben ona iyi bakarım..
Hepinizin bayramını kutlarım, dilerim güzel mi güzel bir bayram tatili geçirir, güzel anılar, güzel renkler toplarsınız...
Sevgiyle....
Bu fotoğrafların yanında yazıya gerek var mı??
Biliyorum, sizin istediğiniz de fotoğraflara bakmak zaten...Buyrunuz o halde..
Yardımları için Ömer Babadağ'a teşekkürü borç bilirim..
Gününüz - her anınız güzel ve mutlu geçsin...
Dilerim her guzel dua kabul olur...
Kathmandu idi ilk durağımız..Kathmandu, bilindiği üzere Nepal'in başkenti. Dünyanın en yüksek tepesi olan Everesti sınırları içine almış olan Nepal'in. Benim herşeyinden çok etkilendiğim Nepal'in.. Kathmandu'da , özellikle Baktapur ve Tamel Caddelerinde gezmek ne keyifliydi. Gittiğimiz dönem festival dönemi olduğundan, sokaklarda kurban edilmeyi bekleyen hayvanlar, sağa sola koşturan çocuklar, gülümseyen yüzler gördük...Hayatın onca zorluğuna rağmen gülümseyen, sıcak ruhlar..
Faruk Pekin gibi bir tur lideri ile gidince oralara, insan kendini daha bir huzurlu, daha bir güvende hissediyor..Başıma gelen en şanssız olaylar bir gece otobüste fotoğraf makinamı unutmam ( off ne kötü bir andı - Faruk Bey'e tekrar tekrar teşekkür ederimmmm ) ve Hindistan' geçtiğimiz sırada elimde kibrit kutusunun alev alıp, parmaklarımın yanmasıydı..Faruk Bey, her iki olayda da çok destek oldu, Silverdin kremi çıkartıp verirken bana, biliyor muydu acaba ne kadar çok canımın yandığını??? Tekrar teşekkür ederim..
Kathmandudan sonra Bhutan'ın başkenti olan Timbu'ya - Paro'ya- Phuentsoling'e gittik..Bolca gezdik...Hindistan sınırından geçişimiz de oldukça macera doluydu, Daarjeling'i de görmüş oldum diyebilirim, hem rickshawa bile bindim, ama hava çok sıcaktı, çok nem vardı ve gerçekten tam bir maceraydı yaşadıklarımız..Hazırlıklarımız da Lhasa için..Heyecanımız..ver elini Tibet..ver elini Potala Sarayı..
Bu güzel gölün adı Yamdrok Gölü..Tibet'de..4.800 metreye çıktık ve bu manzarayla karşılaştık.. Turkuaz renkli göldü gördüğümüz, bulutlar da aşağıdan gülümseyerek geçiyorlardı..el salladık..
Kulağımda i-podum, ruhuma işleyen Lisa Gerard'ın sesi - Bruno Coulais'in melodileri...
ve manzaram oldu Everest..
sonra o bulutlar..
sonra o insanlar..
sonra Lhasa sokakları..
Gyantse - Şigatse...Tibet'di işte...ötesi var mıydı...
olmuştu..hayalimi gerçekleştirmiştim..
ötesi yoktu..
Haftasonumuz geldi yine...havalar soğudu, bulutlar kara kara, eskisi gibi pide kuyrukları görmüyorum fırınların önünde iftar öncesi...
eskisi gibi Ramazan telaşı hissedilmiyor sokaklarda...birşeyleri yetişireceğiz diye, hep birşeyleri ihmal mi ediyoruz nedir..
yok,yok..biz yapmayız öyle...
sevin ve sevilin bu haftasonu dostlar....kalbiniz ışık dolu, yolunuz açık olsun..Bu arada Orhan Pamuk Nobel Ödülü aldı..Ne mutlu...çok sevindim!
yüzlerini görmeye gittim...bana daha fazlasını verdiler..
gözlerdeki hüznü, sevinci, şaşkınlığı, saflığı gördüm...Anlatacak çok şeyim var, bir yandan kendime saklamam gerektiğini de düşündüğüm binlerce ifade, bir sürü anı, bir sürü ' ruh ' var...
gidilip görülmesi gereken yüzleri, solunması gereken kokuları, herşeyi, o yorgunluğu, o güzelliği anlatacağım sizlere...zamanla..
Ben, giderken biliyordum orada göreceğim yüzleri, gözleri seveceğimi....Sevdim de...çarpıldım..insanların yüzlerindeki ifadelere kapıldım, daldım, gittim, en uzak nereye gidilirse, işte oraya gittim..Ben, o insanları sevdim...Hayatta her ne olursa olsun, ne kadar zorluk yaşarsak yaşayalım, hayatın güzel olduğunu, bize verilen her günün, her saatin ne kadar önemli olduğunu bir daha anladım...Onlar anlattı...
ilk başta yüzleri paylaşmalıyım sizinle...
görmelisiniz ben ne gördüysem...
sever misiniz lütfen insanları??? sevdiklerinize söyler misiniz onları ne kadar çok sevdiğinizi??? ertelemezsiniz değil mi hiçbir şeyi??? lütfen...
The Journey Begins...with Faces...faces of the East...buyrun..
