Hosgeldiniz!

benim çakıl taşlarım var..irili ufaklı..kaybolduğumda yere yayıp yol yaptığım..

m a s a l

iki varmış, iki yokmuş...

Galata Kulesi'nin tepesinde, geceleri martılar ışıkla dans eder, seyreleyenlere göz kırparmış..

önce dokuz varmış, sonra iki.

sonra bir erik, sonra bir balık.

erik yeşilmiş, balık mavi.

İstanbul'muş...mis gibi, İstanbul..İstanbul, kırmızıymış..

sonra, periler olmuş, çalgıcılar, sohbetler, anılar, kahkahalar, kentler, masalların içinde masallar, lavantalar, mavi sandalyeler, daha neler neler.

gel gör ki, yazan bu masalın sadece başını yazmış...

aramışlar aramışlar, bulamamışlar gerisini...

meğer masal bu kadarmış, 

sonradan anlamışlar..

e adettendir diye, yazıvermişler;

' ..bu masal da burada bitmiş, onlar ermiş muradına, biz çıkalım kerevetine...'

masallar bir sonlandı mı, bir daha aynısından olmazmış..

biten masalların ardından, yeni masallar başlarmış, kimbilir hangi zaman diliminde, hangi kentte..

...

bir nefeslik duraklarda çiçek açtım....

....sizlerden birinden bir mail aldım geçenlerde....

defalarca okuduğum maillerden biri..

' Zeynep, iki aydır, bilemedin üç aydır, rengarenksin fotoğraflarınla, ama ben, senelerdir burada seninleyim ve biliyorum, hüzün dolusun, güzel ümitlerinle, ellerinde çiçeklerle gidip gidip duvara çarpıyor ve tekrar en baştan başlıyorsun sanki..Yorulma ve yılma e mi, git aşık ol, bırak kendini aşkın kollarına...'

diyordu bana..

Evet - kırgın, bıkkın ve ' gidiversem ' zamanlarındayım..

Biliyorsunuz.

Ama rengarengim de bir yandan.

Siz varsınız diye daha çok, yoksa bıraksalar, yalpalar ve düşerdim belki de..

Aşk'a gelince, olur elbet..

Biliyorum, bir yerlerde, en temizinden ' aşk ' bekliyor beni, sizi, hepimizi..

O mailde, ' eğer aşık olursan, bunu sitende yaz lütfen ' de diyor o dost..

' Paylaş bizimle, paylaş ki o coşkunu iliklerimize kadar hissedelim..'

Söz.

Eğer bir gün kapımı çalarsa aşk, ilk buradan paylaşacağım sizinle.

Şimdilerde, lavanta tutulmasının etkisi var üzerimde, ama yakın bir zamanda gidince uzağa, yine arınıp döneceğim her türlü endişeden, tasadan, fenalıktan..

' Zeynep, kendini aşka bırak - çok yakışacak sana '

demiş mailin sahibi.

Hem ağladım, hem güldüm okuyunca..

' Nihayet ' diye yazacağım bir gün, söz....

Lavanta Tutulması iki nokta üstüste mavi bir çember ortasında bir kız..boynunda iğne oyası..

Adam, elindeki mavi tebeşirle çizdi çemberi : 

' tam ortasında dur. Çıkma çemberden, küçük kız..'

dedi..

Adamın, gözlerinin beyazı nasıl da beyazdı, nasıl da parlıyordu..Küçük kız ne dese bilemedi..sustu. gülümsedi..Lavanta kokusu geldi burnuna..insanın gözlerini kapatıp da, sanki çok sevdiği bir melodiyi duymuş gibi yapmasına neden olan.. Oturdu çemberin tam ortasına küçük kız, kabullenerek, söz dinleyerek...

Tam ortasına : mavi çemberin.

Küçük bir dünya kurdu orada kendine, neler neler görmedi, neler neler duymadı...Eros'u gördü örneğin, elinde oku ve yayı ile geçerken, İstanbul'u gördü, mavi sandalyeleri, perileri, taş evleri, lavantaları, gecenin bir vakti ışıl ışıl Galata Kulesi'ni, kedileri, köpekleri, dedeleri, çocukları...

Sonra bir gün, gökyüzüne baktı, bulutsuz günlerde, bulutlu günleri hatırladı...

Bir anda, usulca, gözlerinin yaşardığını kimseciklere göstermeden, çıktı o mavi çemberden,

dışarıdan bakıp, fotoğrafını çekti, gülümsedi,

o güzeller güzeli dar sokaktan, yürüdü, gitti...

Sokağın ucunda Jack, fasulye ağacına tırmanmaya hazırlanıyordu, küçük kız, Jack'in peşine takıldı....birlikte fasulye ağacına tırmandılar, yepyeniydi herşey, hem belki devin fotoğrafını bile çekerdi...

Çemberler, mavi olsun, beyaz olsun, küçük kıza göre değildi...

Masallar, her zaman vardı, ... 

periler desen, onlar da..

sonra küçük kız, size geldi, bu masalını anlattı...

gözleri ışık ışık, kalbi pıt pıt...