Ardına kadar..
Hani küçükken babam ' beni ne kadar seviyorsun? ' diye sorduğunda, benim kollarımı açıp ' işte taaaammm bu kadar! ' diye haykırdığımdaki gibi...
Ben, geliyorum..Evet - yine...Çok özledim seni..Hindistan..Aç kollarını...
Al beni kollarına, gülümset, düşündür, hüzünlendir, neşelendir, hani hep yaptığın gibi, kaybolduğum sokakların gibi, sarıldığım çocukların, sohbet ettiğim teyzelerin, gülüşüp durduğum insanların arasına al azıcık beni...
Biraz düşünmeyeyim - biraz unutayım herşeyi, olur mu???
Yolum açık olsun...
Dostlar, sevginizi katın yanıma, düşeyim yollara, iki hafta sonra görüşelim yine burada, yepyeni yüzlerle, hikayelerle inşallah..Hindistan dönüşü...
Ben, onlara sizin sevginizi götürüyorum, dilerim gelirken onların sevgisini de size getireyim..
