bir nefeslik duraklarda çiçek açtım....
....sizlerden birinden bir mail aldım geçenlerde....
defalarca okuduğum maillerden biri..
' Zeynep, iki aydır, bilemedin üç aydır, rengarenksin fotoğraflarınla, ama ben, senelerdir burada seninleyim ve biliyorum, hüzün dolusun, güzel ümitlerinle, ellerinde çiçeklerle gidip gidip duvara çarpıyor ve tekrar en baştan başlıyorsun sanki..Yorulma ve yılma e mi, git aşık ol, bırak kendini aşkın kollarına...'
diyordu bana..
Evet - kırgın, bıkkın ve ' gidiversem ' zamanlarındayım..
Biliyorsunuz.
Ama rengarengim de bir yandan.
Siz varsınız diye daha çok, yoksa bıraksalar, yalpalar ve düşerdim belki de..
Aşk'a gelince, olur elbet..
Biliyorum, bir yerlerde, en temizinden ' aşk ' bekliyor beni, sizi, hepimizi..
O mailde, ' eğer aşık olursan, bunu sitende yaz lütfen ' de diyor o dost..
' Paylaş bizimle, paylaş ki o coşkunu iliklerimize kadar hissedelim..'
Söz.
Eğer bir gün kapımı çalarsa aşk, ilk buradan paylaşacağım sizinle.
Şimdilerde, lavanta tutulmasının etkisi var üzerimde, ama yakın bir zamanda gidince uzağa, yine arınıp döneceğim her türlü endişeden, tasadan, fenalıktan..
' Zeynep, kendini aşka bırak - çok yakışacak sana '
demiş mailin sahibi.
Hem ağladım, hem güldüm okuyunca..
' Nihayet ' diye yazacağım bir gün, söz....
